Çocuklar ve 23 Nisan

Bugün 23 Nisan,

Her 23 Nisanda üşürüm. Ülkede “milli egemenliğin hâkimiyeti” var ama doğa, insanın egemenliğiyle adeta alay ediyor.

Çocuklar, ülke ve dünya çocukları rengârenk giysiler içerisinde, coşkulu, mutlu bir bayram eda etsinler diyoruz ama doğa dinlemiyor.

Çocuklara bayram hediye eden belki ilk ülkeyiz. İşin bu yanı çok anlamlı, çok şık!

Ama öte yanda çocuklarına iyi bir gelecek hazırlamayan, sağlıklarına, eğitimlerine, beslenmelerine yeterince itina göstermeyen de biziz.

Milli günlerde yaptığımız ilk ve tek iş, fakir aile çocuklarını altı delik ayakkabılarla koşturmak.

Koşun çocuklar koşun cumhuriyet sizi bekliyor, ayakkabınız delik olsa da menzile varacaksınız.

Çocuklara açılan dünyanın görünümü farklı; bir yanda ilaçsız, aç, genç yaşta çalışmaya mahkûm olan çocuklar, öte yanda saraylarda ağırlanan, daha sakalı çıkmadan dünya zenginler sınıfına dâhil olan çocuklar.

Bir yanda ülkemize gelsinler, dikta rejiminden kaçıp kurtulsunlar diye yüreklendirdiğimiz ve arkasından Ş.Urfa Belediyesinin yaptığı gibi demir parmaklıklar arsına kapatıp aç bıraktığımız çocuklar.

Bugün 23 Nisan,

Üşüyorum/üşüyoruz.

Düştük/düşüyoruz.

Bayram sevinci yerine, gelecek kaygısı çekiyoruz.

Bugün 23 Nisan!

Bu Haberi Gördünmü!

Çok Şeyler Olacak

Neyi anlatsam bilemiyorum. Bir yanda canımızı acıtan ekonomi, öte yanda yaklaşan yerel seçimler ve siyasilerin …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir