Fadıl Binzet’in Ardından…

Adıyaman Basın Camiasından bir yıldız koptu.

İnsanın tanıdığı, birçok vaktini beraber geçirdiği insanlarla ilgili ve hele de onları sonsuzluğa uğurladıktan sonra arkasından yazı yazması çok zor!

Adıyaman Basınının Fadıl Abisi, hakka yürüdü.

Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun.

Basını dikkate alan, yazan, okuyan herkes Fadıl Binzet’i tanırdı.

Birçok kimse, başkalarının arkasından konuşur, gıybetini yapar ve çoğu kez, arkasından konuştuğu kişinin eksiklerini, yanlışlarını, hatalarını sıralar ama ben Fadıl Abi’nin arkasından kötü söz söyleyen, hatalarını anlatan birilerine rastlamadım.

Milli Eğitim Müdürlüğünden emekli olduktan sonra kendisini bütünüyle basına adayan, TRT, Doğan Haber Ajansı dâhil birçok kurumun Adıyaman temsilciliğini yapan Fadıl Abi’’yi hemen herkes, yana taranmış seyrek saçları, düzgün ve karar fiziki yapısı, koltuğunda sır taşıyan siyah çantası, yumuşak ses tonu ve çocuğu yaşındakilere bile saygıda kusur etmeyen tavrıyla tanırdı.

Fadıl Abiyle Adıyaman’da Bugün Gazetesinde yıllarca birlikte çalıştık. Adıyaman’ın hafızasını ve yakın tarihini gazeteye taşıdı. Anıları bize rehber oldu, ilham verdi, dağarcığımızı geliştirdi, köşe yazısı yazarken kaynak oldu.

Fadıl Abi, hijyen kurallarına uyan, her yerde yemek yemeyen, ailesine son derece bağlı ve saygılı, ailesi ve çevresine fedakarlık yapmaktan asla çekinmeyen güzel bir insandı.

Bir anıyı paylaşmak istiyorum:

Fadıl Abi, anlatmıştı;

Evlerinin arkası yazlık Meram Sinemasıydı. Bir akşam, Fadıl Abi’yi tanıyan biri sinemaya gitmiş. Filmde birçok atın koşuştuğu, yarıştığı sahneler varmış. Filmi seyrettikten sonra O kişi, “Fadıl Beyin bu kadar çok atı olduğunu bilmiyordum,” demiş.

Evet, Fadıl Abi’nin çok ve belki de hiç atı yoktu ama yüreği o at sürüsünden daha fazla sevgi ve saygı doluydu.

Serin bir ilkbahar günü yitirdik Fadıl Abi’yi!

O’nu hep arayacağız ve özleyeceğiz.

Güzel insanların nadir bulunduğu bu âlemde, O bir gül bahçesiydi.

Ruhu Şad olsun…

 

Bu Haberi Gördünmü!

Bulutlar Kandırdı Bizi

Dün gökyüzünü bulutlar kapladı. Güneşi gölgeledi kara bulutlar. Yağmur yağacak diye umutlandık; olmadı, yağmadı. Oysa …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir