İçim Buruk.

Dün 2 Temmuzdu.

Sivas katliamının 24. Yıl dönümü.

Birçok aydının diri diri yakıldığı gün yani!

CHP, yollarda “adalet” için yürüyor ancak, Sivas katliamı yaşanırken CHP hükümet ortağıydı.

Bunca yıl geçmesine rağmen Sivas Katliamı, hala tüm ayrıntı ve bağlantılarıyla ortaya çıkarılmış değildir.

Çöl sıcaklarının ülkenin her tarafını kasıp kavurduğu bu günlerde, aşırı sıcaklar nedeniyle birçok insanın sağlığı tehlike altında.

Ama buna rağmen binlerce insan kızgın asfalt üzerinde yürümeye ve ülkedeki “adalet” eksikliğine dikkat çekmeye devam ediyor.

Geçmiş dönemlerden günümüze, bu ülkeyi yönetenler ile yönetilenlerin bir birinden çok haberi olmadı/olmamış gibi!

Öyle ki, olacağı önceden bilinen ya da haber alınan olayların olmasına izin veriliyor ve sonra o olaylar üzerinden günlük politika üretiliyor, bazen de destanlar yazılıyor.

Bir bir, şu şu olaylar diye sıralamayacağım ama cumhuriyet tarihimizde bunun örnekleri çoktur.

ayrı ayrı cümlelerde ifade ettiğim olay, görüş ve yorumlar aslında bu ülkeye egemen olan temel anlayışın belki de resmi ideolojinin değişik açılardan bakılınca görünen halleridir.

2 Temmuz 1993 tarihinde Sivas Madımak Otelinde aydınlarımız yandı; biz, 24 yıl sonra, bu 2 Temmuzda “adalet” için yollardayız ve yürüyoruz.

Belki adalet yara alırken seyrediyor, pasif durarak zımnen destek veriyor ya da adaletin bozulmasına katkı sunuyor ve sonra yollarda yürüyerek adalet arıyoruz.

Günlerdir “adalet” için yapılan yürüyüşü, önemsiyorum.

Ama yüreğim buruk benim…

 

 

 

Bu Haberi Gördünmü!

Hava Puslu

Dün sabah koyu bir sise uyandı Adıyaman. Göz gözü görmüyor, görüş mesafesi on metreye düşmüştü. …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir