Kötülük Kimde!

Hava sıcak, bunaltıcı.

Bir tatlı serinlik arıyorum tenhalarda.

Dere boyları tutulmuş, sular tembel tembel akıyor. Sinekler, bilimum börtü-böcek dere boylarına inmiş. Oraya giden insanlara saldırıya hazırlar.

“Siz insanlar, tabiata, hayvanlara ve hatta kendi neslinize düşmansınız” diyorlar.

Dağ başlarında keven bitkileri, keven bitkilerinin altına süneler.

Tabiat düzenini kurmuş; su nereden akacağını, rüzgâr nereden eseceğini, keklik nerede ve ne zaman öteceğini, sinekler, böcekler hangi derede barınacaklarını biliyorlar.

Şaşkın olan, güneşe karşı işeyenler insanlar.

Şimdi çıkıp betonların gölgesinden, kırlara, yabana çıkasım  var!

İnsanın olmadığı, hırsın cirit atmadığı, doyumsuz arzuların insanlığın önüne geçmediği bir yere, doğanın kucağı yani!

Islak bir vadinin çamurunda büyümüş bir kavak ağacını düşünün mesela; rüzgâr her estiğinde tatlı hışırtılarla bir o yana bir bu yana sallanır kavak ağacı. Koyu yeşil yaprakları, kardeşçe birbirine sarılmış dallarıyla sizi güneşin hışmından koruyan upuzun kavak ağacı.

Uzanıp, kavak ağacının gölgesine sığınmış çayırlığa, tatlı bir öğle uykusu çekmek var.

Birbirini kıran, gözü dönmüş insanlara inat.

“Darbe “ lafı bana tiksinti veriyor!

Darbe’yi insanlar yapar, ben doğayı istiyorum.

Naturel, samimi, cömert, aldatmayan doğayı.

Çıkıp şimdi yabana, doğaya merhaba demek var…

Bu Haberi Gördünmü!

Hava Puslu

Dün sabah koyu bir sise uyandı Adıyaman. Göz gözü görmüyor, görüş mesafesi on metreye düşmüştü. …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir