KUL VE KÜL..

 

“Kul O Yola düşende,Kül olmaya amade..”

 

Sormayın bu gece- sormayın beni;
Mecnun’a devinen çöller gibiyim,
“Yakasız gömleğe çektim bedeni”;

Leyla’ya dövünen Kullar gibiyim..

 

Her gece “mizanda” tartılır hakkım;

“HİLAL’İN” narından doğar şafak’ım;
Rüzgara savrulur-batar afakım
Güllere eğilen dallar gibiyim..

 

Hasrete atılır “RUHAN” olurum;
Hicrana katılır “NİHAN” olurum,
Bir pula satılır “DİLHAN” olurum;
Kullara serilen yollar gibiyim..

 

Ufkumda “KUDRETİN ELLERİ”gezer;
Ruhuma “İBRETİN” resmini çizer,
“İÇİME VUSLATIN SIRRINI DİZER”;
Hallere bürünen seller gibiyim..

 

Kalbimde hüzün var-başımda duman;

Sevginin hasleti içimde umman,

“Ömrümün üstünden akar da zaman”;

Sellere gerinen göller gibiyim..

 

Baharlara hasret yol alır gemim;
“Metruk limanlarda son bulur demim”,
“NİHAN BİR ALEME YÜRÜR BEDENİM”;
Yollara savrulan küller gibiyim..

(İHB/Şiir Pazarı Şiirleri-08.Haziran.2013-İSTANBUL)

 

NİRENGİ…
Artık mehtap da solgun, kalmamış hiç ahengi;
Sanki şavkında ölgün-sararmış Ay’ın rengi?
Şimdi kara vicdanlar mala/mülke meftundur;
İnsanların kalbinde kalmamış bir nirengi..

Din müminin ömründe-ruhunun ceht direği;

Şimdi onu andıkça,titremiyor yüreği,

İlm’i kör, dil’isuskun;Gönül evi merbuttur!

Alimlerin halinde kalmamış bir nirengi..

 

Artık gazele girdi-yandı gülün mihengi;

Çöktü hazan mevsimi-soldu bülbülün dengi,

Şimdi irfan meclisi delikli bir kalburdur;

Arifllerin dilinde kalmamış bir nirengi..

 

Hayat/Memat yolunda sevgi bakidir-Sevgi;

Her şey fani,her şey boş-ibreti ruhun sengi,

Zaman dediğin törpü ömre nar-ı hamurdur;

Çerağların külünde kalmamış bir nirengi..

 

Ey Sen nefsinde derdest,dünyaya meftun Sen ki;

İbretini alırsan-Adam olursun belki,

Mal/mülk dediğin şu şey;Sırtında bir kamburdur;

İdraklerin telinde kalmamış bir nirengi..

 

Erdemlik yok,sevmek yok-Selam pinhandır sanki;

Şimdi Haklı derdesttir -sinmiş edebin cengi,

Adil yok/adalet yok!HAK idrakte metfundur;

“ÖMERLERİN” hükmünde kalmamış bir nirengi..

(İHB/Şiir Pazarı Şiirleri-07.Eylül.2014/Adıyaman)

 

 

CEMAAT(F.GÜLEN CEMAATİ)

Hak Yolu’na muğlak bir terane’ydi;

Ya Hay! Dedi- yola düştü Cemaat,

Yaratılış sırrına bigane’ydi;

Ya Kay! Dedi-çula düştü Cemaat..

 

Nimetinin kıtlığından yakındı;

Riyakarlık maskesini takındı,

Mazlumlara kem gözlerle bakındı;

Ya koy! Dedi-mala düştü cemaat..

 

İzanının ihlasını kırdı(Ah!);

Hak sözünü “lisanına” sardı(Ah!),

İlzamının mizanını kurdu(Ah!);

Ya soy! Dediçala düştü Cemaat..

 

İnsanları irşat için uzandı;

Ağlayarak-yüreklere dadandı,

İkbalinin imkanınıaradı;

Ya say! Dedi-pula düştü Cemaat.

 

“HMMET” dedi-kudretine ulaştı;

“HİZMET” dedi-siyasete-bulaştı,

Yedi iklim dört kıtayı dolaştı;

Ya duy! Dedi-dile düştü Cemaat..

 

“İKTİDAR’LIK” sultasına kapıldı;

“MUKTEDİR’İN” kamçısına sarıldı,

Veresiye üç beş pula satıldı,

Ya doy! Dedi-göle düştü Cemaat..

 

Hak dostunun sillesi bir nimettir;

Şuursuz bir Cemaate-ibrettir;

Haktan “sual olunmaz!” bir hikmettir;

Ya huy! Dedi-küle düştü Cemaat..

 

Has balına “Zehr-u zeber” bandırdı;

Yıllar boyu insanları kandırdı,

“SABBAH” gibi-irfanını yandırdı;

Ya şey!Dedi-sele düştü Cemaat..

 

Artık Onu Hak yolunda arama;

Al eline bas ateşi yarama,

Neden böyle oldu! diye sor amma;

Ya vay! Dedi-çöle düştü Cemaat..

İHB/Şiir Pazarı Şiirleri-16 Ocak.2013-İstanbul)

 

MUAMMA-2..

Hayat/memat üzere eğer doğmuşsa insan;

O halde ne bu kavga!Bu zülüm-bu travma?

Dünya malı bir gölge-ibretiyse-imtihan;

Bunu sarsaydı lisan çözülürdü Muamma..

 

Mülkün sahibi “BİR’DİR!”,Diyorsa “İLM-İ KUR’AN”;

Biraz izanı olan uymaz mı “HAK” nizama?

Hasret vuslata revan, vuslat hasrete giran;

Vicdan terazisinde kaskatı bir Muamma..

 

Yine gaflet ve zulüm,yine şiddet ve gufran;

Nefisler kabardıkça-sarınıyor ilzama,

Hasat yok,idrak mefluç-her işin sonu hüsran;

İmanın altı rüknü sanki birer Muamma..
Din şimdi Müminlerin kalbinde zehr-u zivan;
Alimlerin nefesi şavk vermiyor akşama,
İlim yok,irfan derdest-arif ‘in sözü- pinhan;
İdrakleri kuşatmış kördüğüm bir Muamma...

 

Her gün yıkım ve talan ,her yer harap ve viran;
Bütün bedenler üryan,yürekler sinmiş gama,
“Her an kıyım ve ölüm,her yer gözyaşı ve kan..
Bütün tekbirler yalan,tüm tedbirler Muamma..”

 

Ruh şaşkın,bedendilhun-Aşık Maşukta üryan;

Bu zulmete inleyip/şakıyor arz-u sema,

Gül solgun,gülzarölgün,Bülbülün dengi giryan;

Vicdanları susturmuş kör/sağır bir Muamma..

 

İnsan dünyada,sanki-Gayesiz bir bezirgan;

“Hiçbir iş Ve uğraşı şevk vermiyor adama”;

Fikri yok,zikr’iyavan,şükr’ükuru bir figan;

Aklının harmanı yok!Hasat’ı bir Muamma..

(İHB/Şiir Pazarı Şiirleri-27 Mayıs 2016/Adıyaman)

 

ERKEKLER…

Kadınların peşinden “ömür boyu” koşarlar,
Deli (aygır)misali;Prangalı-Erkekler..
Bir bakışta pusarlar-bir bakışla coşarlar!”,
Kadının varlığında-köleleşmiş-Erkekler..

Ruhunun (VUSLATİNE) ebedi bir zevk arar,
Aklının (HASLETİNE ) meftun/mensup-Erkekler..
Nefsinin(HASRETİNE) fani ömrünü sarar,
Kadının (KUCAĞINA) mecbur/mahbup-Erkekler..

Erkek (Adem)topraktan,Kadın’sa-Adem’dendir,
Halbuki“OL!Sırrı’nın” mahzenidir-Erkekler..
“O İlahi mesaj ki “Kelam-ı Kadim’dendir!”,
Halbuki“O MESAJ’IN” menzilidir-Erkekler!
(İHB-17.Mart.2011-ADIYAMAN)

Bu Haberi Gördünmü!

KÜÇÜK ŞEYLER?

“Küçük şeyler büyük şeylere gebedir, ki-Kula; Bazen ala, bazen bela doğurur!” KIYAM/ET! Çalkalandı arş-u ferş,şerha-şerha …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir